25-2-2008
In mijn postvak op het gemeentehuis vond ik twee kleine, maar mooie B&W-besluiten. En beide keren betrof het een vernoeming. Allereerst was daar het bericht dat Krommenie een Hondemahof krijgt. De ondertitel op het toekomstige straatnaambord bij de Weverstraat luidt: “Familie actief in het verzet tijdens Tweede Wereldoorlog.”
Een paar maanden geleden vroeg de Contactgroep Voormalig Verzet Zaanstreek-Waterland 1940-1945 me om informatie over Jelle Hondema. De kleinzoon van deze gereformeerde aannemer had de straatnamencommissie gevraagd om zijn grootvader te vernoemen vanwege diens verdiensten voor en in de Zaanstreek. Niet alleen Jelle, maar ook diens zoon Sjoerd en enkele andere Hondema’s bleken tijdens de Tweede Wereldoorlog actief in het verzet, onder meer door een groot aantal joden te (helpen) verbergen. Het is dan ook een wijs besluit van de straatnamencommissie en B&W om de hele familie te eren met een eigen hofje.
Misschien wel net zo leuk is de vernoeming van Frans Mars. Eind januari 2006 stelde ROSA de straatnamencommissie voor om het aan te leggen wandelpad tussen Rooswijk en station Wormerveer, naast het Guisveld, op te dragen aan deze Zaanse schilder/tekenaar. Die wens is nu dus gehonoreerd. Mars zette zich vele jaren in voor het behoud van het Zaanse (veen-)weidegebied en legde dat vast in zijn kunstwerken. Het toekomstige pad voert langs het atelier waar Frans Mars een deel van zijn werken maakte. Verder was Mars mede-initiatiefnemer van de vereniging De Zaansche Molen. Hij kan dan ook worden gezien als de persoon die beide elementen van het Zaanse landschap, de veenweiden en de molens, met elkaar verenigde.
.jpg)
Pieter Boorsma en Frans Mars, oprichters van De Zaansche Molen
Filed under: Dagboek
Legalisering van witte illegalen
Petitie aan Tweede Kamer-leden / de Ministerie van vreemdelingenzaken
Beste lezer,
Opnieuw willen we de zaak van de witte illegalen onder de aandacht van de politiek brengen omdat voor een grote groep nog steeds geen oplossing is gekomen dankzij de rigide uitvoering van twee opeenvolgende regelingen. Hierbij doen we een oproep om de witte illegalen (opnieuw) te steunen door onderstaande petitie in te vullen, te ondertekenen en te faxen naar 071-5134907. Of stuur een e-mailtje met daarin de petitietekst, je naam en de organisatie waarvoor je tekent aan s-lac-htoffer@hotmail.com of info@defabel.nl. Graag voor 01-04- 2008, omdat de petitie waarschijnlijk op die dag zal worden aangeboden aan Tweede Kamer-leden. Omdat het een zeer dringende zaak betreft zouden wij het op prijs stellen als u de petitie motiveerd met een mening. Bij voorbaat dank voor elke vorm van steun voor de witte illegalen Amsterdam.
Met vriendelijke groet,
Amsterdams Comite’ witte illegalen ( ACWI)
Petitie
Deze petitie bevat een oproep aan de Tweede Kamer-leden en aan ministerie van vreemdelingenzaken om een regeling ter legalisering van witte illegalen te steunen. Deze groep witte illegalen Amsterdam willen in actie gaan voor een generaalpardon en voor de legalisering van alle witte illgelagen in Nederland. Jarenlange pogingen van deze groep om in aanmerking te komen voor een verblijfsvergunning mochten ondanks twee, voor witte illegalen bedoelde, regelingen niet baten.
Een terugblik
De scherpe beoordeling van de aanvragen die werden gedaan op grond de zes-jaarsregeling uit 1995 zorgde er voor dat veel witte illegalen ondanks een lang verblijf in Nederland en ondanks dat ze jarenlang wit hadden gewerkt werden afgewezen. Invoering van de Koppelingswet op 1 juli 1998 bracht hen verder in de knel doordat zij werden afgesneden van tal van voorzieningen waarvoor zij, dankzij een schijnbaar legaal bestaan, wel rechten hadden opgebouwd. Hongerstakingen in november 1998 en maart 1999 leidden tot de erkenning dat de regeling uit 1995 ’schuurde’ en uiteindelijk tot het ontstaan van de Tijdelijke Regeling Witte Illegalen.. Maar helaas vond, ondanks alle inspanningen, o.a. van de Burgemeesterscommissie, deels een herhaling plaats.
De Tijdelijke Regeling Witte Illegalen
De bedoeling van de regeling was een oplossing te creëren voor een groep schrijnende gevallen. Een aantal factoren in de (uitvoering van deze) regeling en de hantering van overige wet- en regelgeving werkten echter dusdanig uit dat een groot deel van de groep opnieuw niet gelegaliseerd werd.
Zonder een verdere weging van factoren vinkte de IND op de 8 toelatingscriteria af voor doorzending naar de Burgemeesterscommissie. Deze criteria houden overigens niet of nauwelijks verband met de mate van inburgering of schrijnendheid van de omstandigheden. Ook werd geen enkele waarde toegekend aan de zelfstandige belangen van ingeburgerde kinderen van witte illegalen. Dit is in strijd met art. 3 van het VN-Verdrag inzake de rechten van het Kind, waarin staat dat bij alle maatregelen waarbij kinderen betrokken zijn hun belang voorop dienen te staan.
Het doel van de Burgemeesterscommissie - het traceren van schrijnende gevallen waarin sprake is van vergaande inburgering - kon feitelijk niet worden gerealiseerd. Langdurig werkzame witte illegalen struikelden vroegtijdig bij de poort van de IND en kregen nooit de kans voor de Burgemeesterscommissie te verschijnen. Te meer klemt deze gang van zaken omdat de Burgemeesterscommissie in vrijwel alle wel voorgelegde zaken positief adviseerde, waarna een verblijfsstatus volgde.Een onvoldoende duidelijke toelichting door de Staatssecretaris, gecombineerd met een regeling die te weinig aanwijzingen gaf hoe aan de voorwaarden moest worden voldaan liet veel ruimte tot interpretatie. De indruk is daardoor gewekt dat de IND inconsequent en willekeurig te werk ging aan de hand van de voorwaarden. De bewijslast lag hierbij steeds zwaar bij de aanvrager, terwijl er geen sprake was van enig voordeel van de twijfel. Bij verschillende criteria ontstonden hierdoor problemen en vielen aanvragers buiten de boot. Zo werd niet steeds hetzelfde omgesprongen met aangedragen bewijsmateriaal waaruit moest blijken dat iemand in Nederland verbleef. Ook oordeelde rechters niet steeds hetzelfde over de aanwezigheid van gegevens en papieren. Oordeelde de ene rechter dat ingeleverd bewijstukken en papieren niet relevant waren voor de procedure, waarna een verblijfsvergunning werd toegewezen in een ander geval volgde een afwijzing vanwege valse papieren.
IND liet op belangrijke punten na gebruik te maken van haar discretionaire bevoegdheid bij de beoordeling, terwijl art. 4:84 Awb de Staatssecretaris verplicht om, in individuele gevallen die daartoe aanleiding geven, de resttoets toe te passen. Ook uit juridische procedures kan worden afgelezen dat de IND deze bevoegdheid niet gebruikte. Zij nam het standpunt in dat de regeling reeds een vertaling is van de discretionaire bevoegdheid en dat er geen ruimte is witte illegalen die aan één of meer voorwaarden niet voldoen door te sturen naar de Burgemeesterscommissie. Ook in de rechtsspraak blijkt in grote lijnen dat er slechts in zeer uitzonderlijke gevallen, en zeker niet consequent, werd ingegrepen in zaken waarin aan één of meer voorwaarden van de TRWI niet werd voldaan, maar andere omstandigheden een rol speelden.
De rigide uitvoering van beide regelingen en de willekeur in de uitvoering van de TRWI zorgde ervoor dat een groot deel van de mensen waarvoor beide regelingen bedoeld waren, die al vele jaren hier wonen (vaak meer dan 10 jaar) en jarenlang wit hebben gewerkt, nog steeds niet gelegaliseerd zijn. Hoewel in omstandigheden en achtergronden gelijk volgde voor sommigen een verblijfsvergunning, maar voor een flink deel van de groep werd het (semi)illegale bestaan opnieuw voortgezet. De overheid heeft daarmee steeds de suggestie gewekt het probleem op te lossen terwijl de praktijk door de wijze van uitvoeren opnieuw een hard gelag betekende voor veel witte illegalen.
Oproep
Witte illegalen hebben zich nooit neergelegd bij hun situatie en zijn altijd blijven ageren tegen de willekeur die bij de uitvoering van de Tijdelijke Regeling Witte Illegalen tentoon werd gespreid. De stelselmatige weigering van de politiek om te erkennen dat twee regelingen geen fatsoenlijke oplossing hebben geboden heeft een groep witte illegalen opnieuw doen besluiten in actie te gaan om op die manier hun zaak opnieuw onder de aandacht te brengen.De navolgende organisaties doen een dringend beroep op u om voor de inmiddels lang hier verblijvende witte illegalen te komen tot een legaliseringsregeling.
Ondertekend door:…………………………………………….
Organisatie:………………………………………………………
Persoon:…………………………………………………………..
Telefoon:…………………………………………………………
Emailadres:……………………………………………………..
Handtekening:…………………………………………………
Amsterdams Comite’ witte illegalen ( ACWI)
Posadres:
Stichting de Fabel
Koppenhinksteeg 2
2312 HX Leiden
Tel: 071-5127619
Fax: 071-5134907
Mail: info@defabel.nl
Bereikbaar
ma, woe, vr 14:00-17:00 uur
spreekuur voor illegalen op
woensdag 14:00-17:00 uur