6-11-2009
Ik dacht net dat de verhouding tussen de Zaanse woonbootbewoners en het Zaanstedelijk college van B&W min of meer genormaliseerd was. Afgelopen dinsdag haalde wethouder Egberts spontaan een streep door een voor de woonschipeigenaars nadelige regeling en daarmee leek een deel van de kou uit de lucht. Maar een dag plofte er een boze mail op mijn digitale deurmat. De afzender: het Platform van Zaanse Woonbootbewoners (ZWB).
De ZWB schrijft uit de klankbordgroep te zijn gestapt, een overleg tussen de gemeente en de woonbootbewoners over een nieuw te maken woonschepennota. De ZWB voelt zich ‘min of meer belazerd’, omdat ze ‘misbruikt’ zouden zijn bij het maken van een ‘fatsoenlijke woonschepennota’. Over de huidige concept-nota schrijven ze: “Als de nota en de verordening zoals die er nu ligt wordt ingevoerd zijn we al onze rechtszekerheid kwijt en zijn in feite alle boten illegaal en niet verkoopbaar aan anderen.” De beschuldigingen zijn stevig en het geduld is op, zoveel is duidelijk.
Het duurt al veel te lang voor die jaren geleden beloofde woonschepennota er ligt en zoals de sfeer nu is gaat er nog wel een tijdje overheen voor de raad een besluit kan nemen. Verantwoordelijk wethouder Piet Keijzer zal op korte termijn wat knopen moeten doorhakken, anders zijn we terug bij af. En daar is niemand bij gebaat.
P.S. Drie dagen geleden schreef ik een blog over Famiri, waarbij ik me onder meer afvroeg hoe het Surbezageld besteed ging worden. Van diverse kanten is me verzekerd dat er hard wordt gewerkt om Surbeza een nieuw onderkomen te bezorgen, maar dat diverse praktische bezwaren een snelle uitvoering in de weg stonden. Wordt vervolgd, dus.
Filed under: Dagboek
